Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2007

ΑΠΛΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΦΙΛΟΤΙΜΟΥ


Αυτή η χώρα επιβιώνει απο το φιλότιμο κάποιων απλών ανθρώπων.Αυτή είναι δυστυχώς η πικρή αλήθεια.
Ακούγεται ευχάριστα η λέξη φιλότιμο αλλά και στενάχωρα συνάμα,αν αναλογιστούμε οτι το σύνολο των πολιτικοποιημένων ,(συχνά επώνυμων) δεν διαθέτει αυτό το προτέρημα.Οι πρωτοβουλίες συνειδητοποιημένων πολιτών συχνά πέφτουν στο κενό.
Απαξιώνονται μέχρι να «καούν» οριστικά απο εκείνη την ομάδα της μετριότητας που φοβάται οτι η γύμνια της απραξίας και της ανικανότητας τους θα βγεί στην επιφάνεια και θα τους εκθέσει.
Παιδεία,η γνωστή πονεμένη ιστορία που κρατάει χρόνια.
Ναι,αλλα τα παιδιά μας κάτι μαθαίνουν εκεί στο δημόσιο σχολείο,θα έλεγε κάποιος.Απο ποιούς άραγε;
Mα από τους φιλότιμους δάσκαλους και καθηγητές που έχουν απομείνει,δουλεύουν χωρις συμπαράσταση και κάνουν αγώνα για να ισορροπήσει μια τάξη μαθητών με δύσκολους χαρακτήρες.
Η δασκάλα της Α’ τάξης δημοτικού έκανε την υπέρβαση.
Οργάνωσε μια γιορτή για τα Χριστούγεννα στο θεατράκι του σχολείου σε συνεργασία με τους γονείς.Θα μπορούσε αν ήθελε, να το κάνει μέσα στην τάξη μόνη της με τα...κάλαντα των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς.Έτσι,τυπικά και δημοσιουπαλληλίστικα, χωρίς ιδιαίτερο κόπο και άγχος.
Τα παιδιά κατάφεραν να αποστηθίσουν ένα αρκετά μεγάλο κείμενο και να το μοιράσουν λέγοντας με άνεση τα λόγια επάνω στη σκηνή του μικρού θέατρου.
Τους γονείς εκπροσώπησε μια χαρισματική μητέρα με στολή Αϊ Βασίλη!
Αυτοσχεδιάζοντας με άνεση ηθοποιού μοίρασε τα δώρα στα παιδιά που ενώ γνώριζαν ότι πρόκειται για γυναίκα το διασκέδασαν ιδιαίτερα.
Μια απλή γιορτή που είχε τη ζεστασιά των ημερών μέσα στο χώρο της μάθησης γιατί έτσι ήθελε το φιλότιμο της δασκάλας και των γονέων που δούλεψαν γι’ αυτή την εκδήλωση.
Έλενα και Βίκυ,σας ευχαριστούμε...

Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2007

...ΣΕ ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΖΕΙ ΣΤΗ ΣΙΩΠΗ (2)



ΙΛΙΟΝ,η φρικιαστική υπόθεση κακοποίησης αθώων ψυχών στη δημοσιότητα.Το 11χρονο κοριτσάκι πήρε το θάρρος να μιλήσει.Τα άλλα παιδιά αν δεν κάνω λάθος πηγαινοέρχονται στο νοσοκομείο για σωματική και ψυχολογική υποστήριξη.Οι γονείς τέρατα σκότωναν αργά,βασανιστικά τα παιδιά που έφεραν στον κόσμο.Ετσι συνηθίζεται άλλωστε κι απο άλλους που θέλουν να λέγονται γονείς.Είναι αρκετές οι περιπτώσεις στο παρελθόν που απασχόλησαν τα ΜΜΕ,αλλά για πολύ λίγο.Μέχρι να βρεθεί κάτι νέο και συνταρακτικό,να το "παίξουν" τα κανάλια,να γίνει πάλι κουβέντα,δηλώσεις του τύπου το κράτος είναι απών και αλλος ενας γύρος ανακύκλωσης δηλώσεων.Ας γίνουμε επιτέλους πιο συγκεκριμένοι.Το κράτος είμαστε εμείς. Εμείς ψηφίζουμε τους πολιτικούς-εκπρόσωπούς μας.Αυτοί είναι ο καθρέπτης μας.Καθόλου κολακευτικό,οι νοήμονες το γνωρίζουν.Πίσω απο τις κλειστές πόρτες κάθε οικογένειας δεν βρίσκεται το κράτος αλλά εμείς οι πολίτες, που κάνουμε λάθη κατα συρροή,αρχής γενόμενης απο την κάλπη.Το δεύτερο μεγάλο λάθος Ας το θυμηθούμε μέσα απο την ποίηση του Αζίζ Νεσίν, "Σώπα μη μιλάς" !


Σώπα, μη μιλάς , είναι ντροπή
κόψ' τη φωνή σου
σώπασε επιτέλους
κι αν ο λόγος είναι αργυρός
η σιωπή ειναι χρυσός.
Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί
έκλαιγα,γέλαγα,έπαιζα μου λέγανε:
"σώπασε".

Στο σχολείο μού κρύψανε την αλήθεια τη μισή,
μου λέγανε :"εσένα τι σε νοιάζει ; Σώπα!"

Με φίλησε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα και μου λέγανε:
"κοίτα μην πείς τίποτα, σσσσ....σώπα!"

Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.
Και αυτό βάσταξε μέχρι τα εικοσί μου χρόνια.

Ο λόγος του μεγάλου
η σιωπή του μικρού.
Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο,
"Τι σε νοιάζει εσένα;", μου λέγανε,
"θα βρείς το μπελά σου, σώπα".

Αργότερα φωνάζανε οι προϊστάμενοι
"Μη χώνεις τη μύτη σου παντού,
κάνε πως δεν καταλαβαίνεις ,σώπα"

Παντρεύτηκα , έκανα παιδιά ,
η γυναίκά μου ήταν τίμια κι εργατική και
ήξερε να σωπαίνει.
Είχε μάνα συνετή , που της έλεγε "Σώπα".

Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς, οι γείτονες με συμβουλεύανε :
"Μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα. Σώπα"
Μπορεί να μην είχαμε με δ'αύτους γνωριμίες ζηλευτές
με τους γειτονες, μας ένωνε , όμως, το Σώπα.

Σώπα ο ενας,σώπα ο άλλος σώπα η επάνω, σώπα η κάτω,
σώπα όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο.
Σώπα οι δρόμοι οι κάθετοι και οι δρόμοι οι παράλληλοι.
Κατάπιαμε τη γλώσσά μας.
Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.
Φτιάξαμε το σύλλογο του "Σώπα".
Μία πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη ,αλλά μουγκή!

Πετύχαμε πολλά,φτάσαμε ψηλά, μας δώσανε παράσημα,
τα πάντα κι όλα πολύ.
Ευκολα , μόνο με το Σώπα.
Μεγάλη τέχνη αυτό το "Σώπα".

Μάθε το στη γυναίκα σου,στο παιδί σου,στην πεθερά σου
κι όταν νιώσεις ανάγκη να μιλήσεις ξερίζωσε τη γλώσσά σου
και κάν'την να σωπάσει.
Κόψ'την σύρριζα.
Πέτα την στα σκυλιά.
Το μόνο άχρηστο όργανο από τη στιγμή που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά.

Δεν θα έχεις έτσι εφιάλτες , τύψεις κι αμφιβολίες.
Δε θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου και θα γλιτώσεις απο το βραχνά να μιλάς ,
χωρίς να μιλάς να λές "έχετε δίκιο,είμαι σαν κι εσάς"
Αχ! Πόσο θα 'θελα να μιλήσω ο κερατάς.

και δεν θα μιλάς ,
θα γίνεις φαφλατάς ,
θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς .

Κόψε τη γλώσσά σου, κόψ'την αμέσως.
Δεν έχεις περιθώρια.
Γίνε μουγκός.
Αφού δε θα μιλήσεις , καλύτερα να το τολμησεις Κόψε τη γλώσσά σου.

Για να είσαι τουλάχιστον σωστός στα σχέδια και στα όνειρά μου
ανάμεσα σε λυγμούς και σε παροξυσμούς κρατώ τη γλώσσά μου,
γιατί νομίζω πως θα'ρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω
και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω
και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο ,
με έναν ψιθυρο , με ένα τραύλισμα , με μια κραυγή που θα μου λεει:
ΜΙΛΑ!....

Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2007

ΜΟΛΙΣ ΓΕΜΙΣΕΙ ΚΑΙ Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΚΑΤΑΨΎΚΤΗΣ..!


Αν τα Νεφελίμ, κατά το Δημοσθένη Λιακόπουλο, υπήρχαν και έτρωγαν ανθρώπους ,τότε μια άλλη συνταρακτική αλήθεια βρίσκεται προ των πυλών.
ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ!
Πριν από λίγο καιρό το αμφισβητούσα αλλά τώρα το πιστεύω!
Ναι,ναι εδώ είναι,ποτέ δεν έφυγαν!Με μεγάλη πείνα αυτή τη φορά!
Τους τελείωσε το ανθρώπινο κατεψυγμένο κρέας και επιστρέφουν πάλι στο νωπό με προοπτική επένδυσης για νέο στοκ και νέα κατάψυξη.
Το μενού για το έτος 2008 περιλαμβάνει εργαζόμενους στα ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΤΑΜΕΙΑ.Ευγενή και μη,δεν έχει σημασία.
Στο φούρνο θα φαγωθούν από τα Νεφελίμ-Υπουργίμ οι δημοσιογράφοι,δικηγόροι,μηχανικοί.
Στην κατσαρόλα θα βράσουν οι οικοδόμοι,ηλεκτρολόγοι υδραυλικοί.Διαφορετικό μαγείρεμα θα έχουμε σε άλλες ειδικότητες και εδώ είναι όλα τα λεφτά.
Φτάνουμε στο κυρίως πιάτο που θα αποτελείται αποκλειστικά από γυναίκες.
Άλλωστε,η γυναίκα διαχρονικά αποτελούσε και αποτελεί την κορυφαία «γεύση».
Γυναίκα εργαζόμενη, με ανήλικα παιδιά-γαρνιτούρα, θα είναι ο καλύτερος μεζές!
Oσο για την απόλυτη 65άρα ,η γριά η κότα έχει το ζουμί!
Όμως έχει ο καιρός γυρίσματα.
Κάθε σενάριο που σέβεται τον εαυτό του πρέπει να περιλαμβάνει την κάθαρση.Η κορύφωση του έργου με τη θυσία του πρωταγωνιστή θα γίνει στο τέλος από τους ίδιους του τους συντρόφους.
Μόλις γεμίσει και ο τελευταίος καταψύκτης...!

Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2007

ΟΤΑΝ ΤΟΛΜΑΣ ΧΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΤΟ ΒΗΜΑ ΣΟΥ,ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΤΟΛΜΑΣ ΧΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ..!




Aναρωτιόμουν στην σημερινή Απεργία,γιατί οι τεχνικοί της ΔΕΗ μεταφέρουν μέσα στην πορεία μια...σκάλα εναεριτών.Η απορία όλων λύθηκε όταν ο εναερίτης (στυλ χαφιέ και ολίγο απο John Belushi)! με το καπέλλο και τα μαύρα γυαλιά ανέβηκε σαν αίλουρος στην κορυφή του στύλου και σκέπασε με σακούλα σκουπιδιών μια απο τις κάμερες παρακολούθησης,ακριβώς απέναντι απο τα γραφεία της ΓΣΣΕ.Ηταν μια καλή ευκαιρία εκείνη τη στιγμή για τον Γιάννη Παναγόπουλο να σχολιάσει μεσα απο την ομιλία του την αυθαιρεσία της κυβέρνησης και να παρομοιάσει το συμβολικό κουκούλωμα με το θάψιμο των σχεδιαζόμενων μέτρων για το ασφαλιστικό.
Καλή συνέχεια συνάδελφοι στον αγώνα που άρχισε και μην ξεχνάτε:"OTAN ΤΟΛΜΑΣ ΧΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΤΟ ΒΗΜΑ ΣΟΥ,ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΤΟΛΜΑΣ ΧΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ"

Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2007

O ΔΑΙΜΩΝ - ΙΟΣ...ΤΟΥ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ..!

Αν ήταν έντυπη ενημέρωση θα έλεγα ο "δαίμων του τυπογραφείου".Ο ιός του υπολογιστή είναι χειρότερος.Αν είναι νέος και κακός,τρισχειρότερος.Αν συνοδεύουν και προβλήματα στο hardware,τότε κοιτάς δεξιά,κοιτάς αριστερά και λες στον εαυτό σου:"Μήπως είναι αναμεσά μας";Oπως εκείνος ο τίτλος του βιβλίου του γνωστού τηλεπλασιέ (χωρίς το πακέτο της προσφοράς).Ο γκουρού της πληροφορικής με Ελληνικό όνομα (Βαγγέλης)όμως δε μάσησε,χτύπησε το τέρας ιό με ευστοχία όπως το δόρυ του Αγίου Γεωργίου και ως εκ θαύματος έγινε ξανά reboot με τα καλά και ενάρετα windows απαλλαγμένα απο κάθε τι κακό που ο σατανάς σπέρνει στους αθώους υπολογιστές.Το καλό νίκησε..!Το ίδιο εύχομαι και στην αυριανή πανελλαδική απεργία της ΓΣΣΕ - ΑΔΕΔΥ.Καλή επιτυχία..!

Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2007

ΤΟ ΨΑΡΙ ΚΑΙ ΒΡΩΜΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ...ΚΑΙ ΔΑΓΚΩΝΕΙ..!




Ποιοί Τούρκοι;Ποιοί Σκοπιανοί;Ποιοί Αλβανοί;Ποιά ασύμμετρη απειλή και ποιοί Ανθέλληνες εξωτερικού;Για ποιούς εχθρούς μας παραμυθιάζουνε;
Eδώ, μέσα στην ίδια μας την πατρίδα είναι οι εχθροί.Αυτοί που στέλνουν τον Ελληνα και τη Ελληνίδα στο κατώτερο σκαλοπάτι της φτώχειας.
Αυτοί που αποφάσισαν με τη φτηνή δικαιολογία της "λαϊκής εντολής" να καταργήσουν κεκτημένα δικαιώματα και να στείλουν τους εργαζόμενους απο το κακό στο χειρότερο.
Αυτοί που διχάζουν τους 'Ελληνες με τη μέθοδο του "διαίρει και βασίλευε" για να πραγματοποιήσουν τους σκοπούς τους, λεγοντάς οτι υπάρχουν προνομιούχοι εργαζόμενοι.
Αυτοί που ονομάζουν ευγενή ταμεία αυτά που προσφέρουν αξιοπρεπή περίθαλψη στους ασφαλισμένους τους γιατί είναι ανίκανοι oι ίδιοι να αναβαθμίσουν τα αντίστοιχα προβληματικά και να τα φέρουν στο ίδιο και καλύτερο επίπεδο!
Πριν λοιπόν αναγκάσουν τους εργαζόμενους να κατέβουν σε απεργίες διαρκείας,ας κάνουν αυτοί το πρώτο βήμα τώρα (αν έχουν τα κότσια) και να δείξουν οτι πραγματικά ενδιαφέρονται για το καλό αυτής της χώρας.

1)Πρώτο νομοσχέδιο:Κατάργηση της βουλευτικής σύνταξης όπως πρόσφατα πρότεινε ο βουλευτής της Ν.Δ. Γιάννης Μανώλης.
2)Διαχωρισμός (άμεσα) κράτους και εκκλησίας.
3)Απόδοση (άμεσα) όλων των χρεών απο κράτος και ιδιώτες προς τα ασφαλιστικά ταμεία.
4)Κονδύλια για την Παιδεία.Η μοναδική ελπίδα προοπτικής που απέμεινε για ενα σύγχρονο κράτος.(αν θέλουμε να το λέμε σύγχρονο).
Υπάρχουν κι άλλες σοβαρές προτάσεις απο σοβαρούς ανθρώπους αλλά φαίνεται πως κάποιοι δεν θέλουν τη σύγκρουση με συντεχνίες και συμφέροντα.

Αν η εύκολη λύση είναι: "Πονάει κεφάλι.....κόψει κεφάλι" τότε δεν μιλάμε για πολιτική σοβαρότητα αλλά για εγκληματική σκοπιμότητα.
Και επειδή οι δύσκολες λύσεις έχουν πολιτικό κόστος κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει οτι
το ψάρι και βρωμάει απο το κεφάλι...και δαγκώνει..!

Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2007

AΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΖΕΙ ΣΤΗ ΣΙΩΠΗ

Οι κωφάλαλοι, επίσημα αποτελούν ενα μικρό ποσοστό αυτού του λαού.
Είναι συνάνθρωποί μας που για κάποιο λόγο δεν διαθέτουν το χάρισμα του λόγου και της ακοής.Κατάφεραν όμως ν’ αναπτύξουν ενα πλούσιο εσωτερικό κόσμο.
Είναι ο δικός τους κόσμος που συμπληρώνει αυτό που τους λείπει.
Αγάπη,ευαισθησία,ειλικρίνεια,ανάγκη για επικοινωνία.
Σήμερα, για εναν άλλο λόγο, δεν πρέπει να αισθάνονται μόνοι.
Οι συμπολίτες τους που μπορούν να ακούνε και να μιλάνε,έχουν κάνει εδώ και κάτι χρόνια κάτι πρωτοποριακό.
Όπως λέμε στη γλώσσα της πληροφορικής “ disable”,δηλαδή “απενεργοποίηση”.Σε κάτι τέτοιο,η ακοή και η ομιλία έχουν πάει...περίπατο.
Βέβαια όχι εντελώς.
Εχουν καταταφέρει να λειτουργούν σε “safe mode”- που σημαίνει “ασφαλής λειτουργία”..!Λένε και ακούνε μόνο τα απαραίτητα για να δείξουν οτι διαθέτουν το χάρισμα και να μην χαρακτηριστούν απο τους άλλους άτομα με ειδικές ανάγκες.
Σε ακόμα πιο απλή γλώσσα,” ...για να μην πεί ο κόσμος κακές κουβέντες”....Κουτσομπολιό γαρ..!
Δεν πρέπει να θίγονται συμφέροντα και σκοπιμότητες.
Αυτός που δεν λειτουργεί σε “safe mode” είναι ο κακός.
Καβάλησε το καλάμι.
Εναντιώνεται στους πολλούς.
Δεν πρέπει να λέει την αλήθεια.
Η αλήθεια είναι μια κακή συνήθεια.
Κάποιοι στεναχωριούνται και ανησυχούν.
Γι' αυτούς όλους.....
....Ζήτω το “disable”…!
video

Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2007

Κυριακή, 11 Νοεμβρίου 2007

MAΘΗΣΗ=ΑΛΛΑΓΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ



Αρθρο (1) -
Σοβαρό θέμα για τους μαθητές
η σχολική βία

Τη συμμετοχή τους στην αντιμετώπιση της βίας στο σχολείο επιθυμούν οι ίδιοι οι μαθητές. Θα τους ενδιέφερε μάλιστα, μετά από την κατάλληλη ενημέρωση και εκπαίδευση, να συμμετέχουν σε προγράμματα «μαθητή διαμεσολαβητή» κατά τα πρότυπα άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Αυτό και άλλα στοιχεία, σχετικά με τη σχολική βία, είναι τα συμπεράσματα έρευνας που διεξήγαγε το Βαρβάκειο Πειραματικό Γυμνάσιο και παρουσίασε σε ειδική εκδήλωση την Δευτέρα 7 Μαϊου 2007
Το πρόγραμμα «Διαχείριση της βίας και της επιθετικότητας στο χώρο του σχολείου» του Βαρβάκειου Γυμνασίου ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2006 και αφορά κυρίως στην καταγραφή της πραγματικότητας στο ελληνικό σχολείο σχετικά με τη σχολική βία. Έγινε με τη συμμετοχή καθηγητών, μαθητών και ειδικών ώστε, σε πρώτη φάση, να προσδιοριστεί το τι ακριβώς είναι η σχολική βία. Πολύ περισσότερο, ίδιοι οι μαθητές να κατανοήσουν γιατί κάποιοι ασκούν βία ή γιατί κάποιοι είναι περισσότερο επιθετικοί, γιατί δεν μπορούν να συγκρατήσουν τον θυμό τους κ.τ.λ.
Το περασμένο Μάρτιο, στο πλαίσιο του προγράμματος, δημιουργήθηκε και διανεμήθηκε ερωτηματολόγιο, στο οποίο συμμετείχαν 288 μαθητές και τα συμπεράσματα του οποίου παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η συντονίστρια του προγράμματος κ. Μαίρη Μπελογιάννη (Φιλόλογος και διδάκτορας Αρχαιολογίας) εξηγεί στο kathimerini.gr πως «θέλαμε να δούμε τις όψεις της βίας στο σχολείο μας, να δούμε τις αντιδράσεις των μαθητών στις διάφορες μορφές βίας και να βρούμε τρόπο διαχείρισής της στο σχολείο. Ζητήσαμε από τη Βάσω Αρτινοπούλου (Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Εγκληματολογίας στο Πάντειο) να μας βοηθήσει στη δομή του ερωτηματολογίου. Οι ενότητές του ήταν σχετικά με: την πρόσληψη της βίας, την έμμεση γνώση της βίας στο σχολείο μας, τη βιωματική γνώση, την άσκηση βίαιων μορφών έκφρασης και τη γνώμη των μαθητών σχετικά τους τρόπους αντιμετώπισης του φαινομένου της βίας. Απόσπασμα απο το άρθρο του δημοσιαγράφου της εφημερίδας «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» Κώστα Ονισένκο onisenko@kathimerini.gr

Αρθρο (2) - Οι μαθητές δεν γνωρίζουν ελληνικά

Οι μαθητές δεν γνωρίζουν καλά τα ελληνικά, σύμφωνα με έρευνα στην οποία καταγράφονται αδυναμίες, ελλείψεις και γλωσσικά λάθη. Συγκεκριμένα, στην έρευνα του Κέντρου Εκπαιδευτικής Έρευνας, διαπιστώνεται ότι το 73% των μαθητών της πρώτης Λυκείου, δεν διαθέτει αλληλουχία στα γραπτά του, τα ορθογραφικά και συντακτικά λάθη είναι συχνά, ενώ απουσιάζουν τα σημεία στίξης. Η ευθύνη δεν βαρύνει τα παιδιά, αλλά το σύνολο του σχολικού συστήματος, δηλώνουν γλωσσολόγοι και φιλόλογοι στην Καθημερινή

http://www.skai.gr/master_story.php?id=65294 10/11/2007

Αρθρο (3) – Απαιτήστε επιτέλους να δοθούν λύσεις

Σίγουρα υπάρχουν κι άλλα άρθρα που καταγράφουν τα συγκεκριμένα προβλήματα.Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια για συζητήσεις ή περίοδο χάρητος για υπηρεσιακούς λόγους.Τα παιδιά μας χάνουν το χρόνο τους παλλινδρομώντας ανάμεσα στην αταξία και την έλλειψη γνώσης.
Το χειρότερο είναι οτι όλα αυτά να αρχίζουν με το ξεκίνημα της σχολικής χρονιάς.
Ενας δάσκαλος προσπαθεί.Γνωρίζει οτι το πρόγραμμα διδασκαλίας πρέπει να συνεχιστεί και γι’ αυτό καταβάλει υπεράνθρωπες προσπάθειες.Όμως αυτό δεν αρκεί.Και εδώ βρίσκεται το μεγάλο ερώτημα:
Τι γίνεται με τα τμήματα 23 ή 24 παιδιών (που θεωρούνται εκ των πραγμάτων υπεράρυθμα) οταν υπάρχει μόνιμη αταξία απο συγκεκριμένη ομάδα παιδιών;
Η σχολική ιεραρχία θα τολμήσει να πάρει πρωτοβουλίες και να δώσει λύσεις ή θα εγκλωβιστεί για μια ακόμη φορά στην στεγνή διατύπωση των κανονισμών;
Θα λειτουργήσει το αυτονόητο για το καλό όλων ή το μπαλάκι των ευθυνών-αρμοδιοτήτων θα αρχίσει πάλι να ταξιδεύει με δημοσιουπαλληλικές "πάσες" μέχρι να φτάσει στο γραφείο του αρμόδιου υπουργού;
Και όλος αυτός ο αγώνας για να χωριστεί η τάξη σε 2 τμήματα..!
Για να γίνει καλύτερη πρόληψη στα φαινόμενα αταξίας.Για να πάρουν όλοι οι μαθητές την απαραίτητη γνώση που σίγουρα θα τους βοηθήσει στην βελτίωση της συμπεριφοράς τους.
Αυτό ισχύει για όλα τα παιδιά.Η μάθηση είναι το καλύτερο αντίδοτο για κάθε πρόβλημα συμπεριφοράς. Ειδικά αν κάποιοι είναι σε θέση να αντιληφτούν "τι είναι αυτονόητο"..!

Μάθηση = Αλλαγή συμπεριφοράς «Βασικές αρχές της θεωρίας του Piaget»
Αυτονόητο = Κατανοητό, αντιληπτό χωρίς εξηγήσεις. "Ελληνικό Λεξικό"-Τεγόπουλος - Φυτράκης

Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2007

ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΚΑΙ ΝΕΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ


Εχω την τιμή να φιλοξενώ το άρθρο που ευγενικά μου παραχώρησε ο δάσκαλος Ιγνάτιος Καράμηνας σχετικά με τις νέες τεχνολογίες στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση.Το παραθέτω ακριβώς όπως έχει δημοσιευτεί στη δική του ιστοσελίδα.



Δάσκαλος και Νέες Τεχνολογίες


Εισαγωγή


Στην αυγή του 21ου αιώνα και ο δάσκαλος αναζητά το ρόλο του στο νέο κόσμο που ανατέλλει, στην σύγχρονη μορφή της ζωής μας , στην παγκοσμιοποιημένη κοινωνία μας.Όπως σε κάθε μορφή κοινωνικής δράσης και έκφρασης στην σύγχρονη εποχή μας, όπως σε κάθε κατηγορία εργασίας και απασχόλησης έτσι και στο χώρο του σχολείου συντελούνται επαναστατικές αλλαγές που αν σε αυτή την χρονική περίοδο φαντάζουν ακατανόητες και απόμακρες δεν θα αργήσει η χρονική στιγμή που θα εμφανιστούν μπροστά μας όχι τόσο ξαφνικά όσο θα νομίζουμε αλλά νομοτελειακά και με φυσικό τρόπο και τότε πάλι θα αισθανόμαστε αμήχανοι και άβουλοι έχοντας να αντιμετωπίσουμε την νέα πραγματικότητα.
Ζούμε στην εποχή της τεχνολογικής επανάστασης , στην εποχή της πληροφορίας, στην κοινωνία της πληροφορίας. Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες ενός διαφορετικού, εντελώς ξεχωριστού τρόπου ζωής. Η ζωή μας αλλάζει. Χιλιάδες μικροσυσκευές κατακλύζουν την καθημερινότητα μας και είναι τόσο εξοντωτικοί και επίπονοι οι ρυθμοί στη ζωή μας που έχουμε μεταβληθεί σε άβουλα καταναλωτικά όντα πρόθυμοι ανά πάσα στιγμή να θυσιάσουμε το αποθεματικό όριο της πιστωτικής μας κάρτας προκειμένου να γευτούμε, να απολαύσουμε τις παροχές και τις ανέσεις της σύγχρονης ζωής.Είμαστε είτε το θέλουμε είτε όχι πολίτες, μέλη του ενιαίου πλέον παγκόσμιου χωριού. Αποτελούμε τους κρίκους μιας ενιαίας αλυσίδας που μας συνενώνει με όλους τους ανθρώπους απανταχού στη γη.Όλες αυτές οι αλλαγές έχουν αντανάκλαση όχι μόνο στο τρόπο ζωής και στις συνήθειες μας, αλλά αργά ή γρήγορα αναστατώνουν, αναδιοργανώνουν την κανονικότητα μας, τη βολή μας , την ησυχία μας.Ήδη αναδιοργανώνουν τις εργασιακές μας σχέσεις και ανασυντάσσουν τον μηδαμινό πια ελεύθερο χρόνο μας. Όλα αυτά λοιπόν δεν μπορεί παρά να αφορούν και την εκπαίδευση και τον τρόπο αγωγής των παιδιών μας. Δεν μπορεί παρά να αφορούν τη λειτουργία των σχολείων μας αλλά και το ρόλο μας σήμερα.Τι γίνεται στο χώρο της εκπαίδευσης; Ποιος ο ρόλος του δασκάλου;Επαναστατικές αλλαγές συντελούνται την τελευταία πενταετία στο χώρο της εκπαίδευσης. Η εισβολή της πληροφορικής και του διαδικτύου στην ζωή μας και πιο συγκεκριμένα στην εκπαίδευση υφίσταται στις χώρες της Αμερικής και της Ευρώπης και ως συνήθως με καθυστέρηση ακολουθούμε και εμείς.Και το καίριο ερώτημα όπως κάθε φορά είναι: Πως αντιμετωπίζουμε την πραγματικότητα; Με πολιτικές μεγαλοστομίες και ανέξοδες υποσχεσιολογίες ή με οργάνωση και προγραμματισμό;Είναι γεγονός ότι κάτι κινείται τα τελευταία χρόνια στο χώρο του διαδικτύου και της πληροφορικής. Εδώ θέλομε να πιστεύουμε ότι καθοριστική υπήρξε η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την εκπαίδευση στα κράτη-μέλη της. Επιπλέον, το ΥΠΕΠΘ αναπτύσσει τελευταία δραστηριότητες για "την ενίσχυση πρωτοβουλιών για την Κοινωνία της Πληροφορίας στο Δημοτικό Σχολείο"

1.Όμως:- Ποιος είναι ο ρόλος του δασκάλου στην σύγχρονη παγκοσμιοποιημένη κοινωνία; Όπου δεν έχει πια σημασία η ίδια η γνώση ,αφού υπάρχει συσσωρευμένη σε πολλές πηγές, αλλά η πρόσβαση στη γνώση. Όταν κατακλυζόμαστε από χιλιάδες πληροφορίες καθημερινά το στοίχημα θα είναι να έχουμε τη δυνατότητα να εντοπίσουμε τη γνώση που μας ενδιαφέρει και όχι να πελαγοδρομούμε στο λαβύρινθο του διαδικτύου.

- Ποιος είναι ο ρόλος του δασκάλου σήμερα όταν πλέον οι περισσότεροι μαθητές ακόμα και των μικρών τάξεων του δημοτικού σχολείου είναι ενημερωμένοι πάνω σε πολλά θέματα και έχουν άμεση πρόσβαση σε πολλές πηγές;

- Ποιος είναι ο ρόλος του δασκάλου σε ερωτήσεις και απορίες των μαθητών σε σχέση με τους Η/Υ και την εικονική πραγματικότητα, τις προσομοιώσεις και το εικονικό σχολείο;

- Είναι ο ρόλος του προσβεβλημένου και ενόχου πολίτη που νιώθει το έδαφος να υποχωρεί κάτω από τα πόδια του;- Είναι ο ρόλος του εκπαιδευτικού που αισθάνεται ενοχές επειδή δεν ξέρει να χρησιμοποιεί αυτό το περίεργο μηχάνημα, το οποίο πώς να το μάθει τώρα στη δύση της καριέρας του ,όταν έχει περάσει το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής του με το χαρτί και το μολύβι;

- Είναι ο ρόλος του επαγγελματία που αναστατώνεται και αναρωτιέται πως όπου να ναι αυτές οι πολύπλοκες μηχανές θα με αντικαταστήσουν και θα περιθωριοποιηθώ;

Ή είναι ο ρόλος του σύγχρονου εκπαιδευτικού, του teacher Clobatus, ο οποίος έχει την κατάλληλη και έγκαιρη επιμόρφωση πάνω στις σύγχρονες τεχνολογίες.Που του δόθηκε η ευκαιρία να εξοικειωθεί και να γνωρίσει τα νέα εργαλεία που έχει στη διάθεση του. Που η πολιτεία τον υποστήριξε και τον βοήθησε να οργανώσει και να δημιουργήσει την κατάλληλη υποδομή στο χώρο εργασίας του.

Ας μη γελιόμαστε. Η πραγματικότητα είναι μπροστά μας. Η κοινωνία προχωράει. Το εκπαιδευτικό σύστημα ανανεώνεται. Ο ρόλος του σχολείου εκσυγχρονίζεται. Ο ρόλος του δασκάλου αλλάζει.
Ας μην μεμψιμοιρούμε. Ας μην καταριόμαστε . Ας μην μένουμε άβουλοι και μοιραίοι ξορκίζοντας το καινούριο. Ας αναδιοργανωθούμε .Ας συζητήσουμε ,ας αποδεχτούμε μια βασική αρχή. Πως όλα αλλάζουν και δεν μπορούν να μένουν αιώνια ίδια. Πως το σχολείο πρέπει να γίνει πιο σύγχρονο, πιο ελκυστικό. Πως ο δάσκαλος πρέπει να αλλάξει ρόλο, να γίνει πιο σύγχρονος, πιο ενημερωμένος, να γίνει globatus .Όταν σε λίγο χρόνο θα ακούμε και θα βλέπουμε το εικονικό σχολείο και την τάξη- βιβλιοθήκη2 να αποτελεί πραγματικότητα θα αναρωτιόμαστε και θα προσπαθούμε να ερμηνεύσουμε πάλι το καινούριο.

Τι συμβαίνει στη χώρα μας;Αλλά ας έρθουμε και πάλι στην ελληνική πραγματικότητα. Και το ερώτημα που ανακύπτει είναι καίριο και μετέωρο. Με ποια υποδομή στα σχολεία και με ποιο εκπαιδευτικό προσωπικό θα αντιμετωπίσει η σημερινή Ελλάδα την πραγματικότητα ;

Κι αν για το ζήτημα της υλικοτεχνικής υποδομής μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι (ανακοινώσεις, βούληση πολιτείας) τι γίνεται με τους εκπαιδευτικούς; Είναι σήμερα έτοιμοι οι 49.832 μόνιμοι δάσκαλοι (στοιχεία Δ’ τριμήνου 2005) να ενστερνισθούν την πραγματικότητα;

Είναι επιμορφωμένοι πάνω στις νέες τεχνολογίες; Έχουν γνώσεις πληροφορικής; Η απάντηση είναι εύκολη και άμεση. ΟΧΙ.

Και το όχι δεν έχει να κάνει με τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς που σε μεγάλο βαθμό και κυρίως οι νέοι συνάδελφοι αψηφώντας το τεράστιο οικονομικό κόστος και τον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο τους τρέχουν να μάθουν υπολογιστές ξοδεύοντας από το υστέρημα τους , αλλά με την ίδια την πολιτεία η οποία ελάχιστη προσπάθεια έχει καταβάλει στον τομέα της επιμόρφωσης.Κι αν οι νέοι συνάδελφοι γνωρίζουν έστω και λίγα πράγματα, τι γίνεται με τη μεγάλη πλειοψηφία των δασκάλων και κυρίως με τις δασκάλες όταν γνωρίζουμε ότι αποτελούν την πλειοψηφία και κυρίως δεν είναι και τόσο ευνοϊκά διακείμενες στις νέες τεχνολογίες; Θα αρχίσουμε πάλι να αισθανόμαστε ενοχές όπως την προηγούμενη δεκαετία για την περιβαλλοντική εκπαίδευση, επειδή δεν ξέρουμε να χρησιμοποιούμε τους υπολογιστές;
Η απάντηση είναι εύκολη και ταυτόχρονα δύσκολη. Και βέβαια, όχι. Δεν ευθύνεται ο δάσκαλος με 15 και 25 χρόνια υπηρεσίας που δεν γνωρίζει πληροφορική ,όταν έχει στερηθεί ακόμα πιο βασικά πράγματα που αφορούν την επιμόρφωση του πάνω σε βασικά ζητήματα παιδαγωγικής, διδακτικής και ψυχολογίας, που δεν φρόντισε η πολιτεία να του δώσει τη δυνατότητα να παρακολουθήσει, λόγω του μικρού αριθμού εκπαιδευτικών που έχουν τη δυνατότητα να επιμορφώνονται κάθε χρόνο.

Τι πρέπει να γίνει;Επομένως θα πρέπει να δοθεί η δυνατότητα σε όσους από του συναδέλφους με πολλά χρόνια υπηρεσίας θέλουν να εξοικειωθούν με την πληροφορική και κυρίως σε όλους τους νέους συναδέλφους μέχρι δέκα χρόνια υπηρεσίας αλλά και στους νεοδιοριζόμενους να περάσουν υποχρεωτικά από ταχύρυθμα σεμινάρια εναλφαβητισμού στην πληροφορική με φροντίδα της πολιτείας.
Είναι αναγκαία μια τέτοια επιμόρφωση αν θέλουμε να υποστηρίζουμε ότι είμαστε ισότιμα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ανταγωνιζόμαστε του ευρωπαίους εταίρους μας όχι στα λόγια αλλά με έργα στο χώρο της εκπαίδευσης.Αργά η γρήγορα θα αναγκαστούμε να αντικρίσουμε κατάματα την πραγματικότητα, τα γεγονότα θα μας προλάβουν, και αν δεν πάρουμε τα αναγκαία μέτρα έστω και αργά τότε τα πράγματα θα είναι ακόμα πιο δύσκολα.

Πρέπει να επανεξετάσουμε το ρόλο μας, να διαισθανθούμε την αποστολή μας στο σύγχρονο σχολείο, να διεκδικήσουμε την παρουσία μας αλλά με εφόδια και νέους ορίζοντες, με επανασχεδιασμό της βασικής μας μόρφωσης και κατάρτισης.

Αν δεν τα συζητήσουμε όλα τα παραπάνω τότε είναι βέβαιο πως θα μας προλάβουν οι εξελίξεις και τότε ίσως έχει βάση και λογική το ερώτημα και η ανησυχία μήπως κάποτε το ρόλο του δασκάλου το παίξει ο ίδιος ο υπολογιστής, ο οποίος τώρα είναι βοηθός του.


ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΚΑΡΑΜΗΝΑΣ

Δάσκαλος

Κάτοχος Master στις Επιστήμες της Αγωγής, Διδάκτωρ Διδακτικής Μεθοδολογίας στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών

Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2007

Ολική ποιότητα ( Total quality )


Εχω την τύχη να εργάζομαι στην Διεύθυνση Εκπαίδευσης της μεγαλύτερης εταιρίας της χώρας. Το λέω αυτό γιατί κατά τη διάρκεια της εργασιακής μου πορείας παρακολούθησα αρκετά σεμινάρια.Η ίδια η εταιρία έγινε η αιτία να πάρω γνώσεις που για να τις αποκτήσω θα έπρεπε να διαθέσω επιπλέον χρόνο και χρήμα.Ανάμεσα σ' αυτά υπήρξε και ενα επιμορφωτικό διήμερο, ικανοποιητικό για όλους τους συνάδελφους που το παρακολούθησαν υποχρεωτικά για να κατανοήσουν τη σχέση υπάλληλου με πελάτη.

Μάθαμε οτι όλοι παρέχουμε και λαμβάνουμε υπηρεσίες αντίστοιχα σε ενα κύκλο καθημερινής συναλλαγής.Βέβαια,το ζούσαμε και το ζούμε καθημερινά,αλλά εκεί συνειδητοποιήσαμε τι σημαίνει να είσαι επαγγελματίας και να λειτουργείς με συνέπεια στο αντικείμενό σου.Ανάμεσα σε πολλά θα αναφέρω δυο παραδείγματα :

1) Η παροχή υπηρεσιών στον κλάδο τροφίμων μεταξύ υπάλληλου σουπερμάρκετ και πελάτη, όπως ιδιοκτήτη σουπερμάρκετ και προμηθευτή τροφίμων. Αν συνεχίσω, προμηθευτής τροφίμων - προμηθευτής πρώτων υλών και κάπως έτσι πρέπει να κλείνει ενας κύκλος ποιότητας και συνέπειας στην εμπορική συναλλαγή.

2) Η παροχή υπηρεσιών ενος εργαστήριου παραγωγής εποπτικού-οπτικοακουστικού υλικού για όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης.Μπορείτε να φανταστείτε το επίπεδο σε μια αίθουσα διδασκαλίας με την συμμετοχή εκπαιδευτικών ταινιών σε DVD , παρουσιάσεων με ηλεκτρονικό υπολογιστή και CD Rom στον εκπαιδευόμενο;Η ποιότητα της γνώσης έχει άλλη μορφή απο εκείνη με ενα μόνο πίνακα μαρκαδόρου και κακοτυπωμένες σημειώσεις.Οι πελάτες του εργαστήριου μπορεί να είναι δάσκαλοι, καθηγητές ή εισηγητές σεμινάριων.Πελάτες τους είναι οι μαθητές.Αυτοί είναι οι αυριανοί επαγγελματίες που εκ' των πραγμάτων ο ανταγωνισμός τους επιβάλει την ολική ποιότητα στα προϊόντα και τις υπηρεσίες τους.

Είναι μεγάλο το κεφάλαιο για να αναλυθεί μέσα απο το blog.To όνομα του σεμινάριου είναι "oλική ποιότητα" (total quality).Υπάρχει πλούσια βιβλιογραφία για τις επιχειρήσεις και για την εκπαίδευση.

Το μεγάλο ερώτημα είναι αν αυτό μπορεί να γίνει ορατό και κατόπιν αποδεκτό στο δύσκαμπτο και κομματικοποιημένο δημόσιο τομέα που αλλιώς έχει μεταφράσει τη λέξη ποιότητα ή για να εφαρμοστεί, πρέπει πρώτα να γίνει "alt-control-delete" σε ενα κράτος που έτσι κι αλλιώς χρειάζεται επανίδρυση..!

Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007

...OXI ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ...


Όχι άλλη δωρεάν παιδεία!Όχι άλλα δωρεάν βιβλία,σχολικές αίθουσες,δάσκαλους,καθηγητές,αθλητικές εγκαταστάσεις,εποπτικά μέσα διδασκαλίας.Φτάνει πια!Χορτάσαμε με το παραμύθι που απευθύνεται σε ηλίθιους.Η δημόσια παιδεία στην ΠΑΡΑΧΩΡΑ είναι μια εικονική πραγματικότητα που υπάρχει μόνο στα χαρτιά και στις δηλώσεις αδιάφορων πολιτικών.

Επειδή ακούγονται πολλά απο τα ΜΜΕ για τις πρόσφατες καταλήψεις σχολείων,θέλω να επισημάνω πως τα αιτήματα είναι πολλά, μα η ουσία μόνο μια.

Τα Ελληνόπουλα των ΜΗ εχόντων και κατεχόντων είναι καταδικασμένα να αποκτήσουν ελλειπή μόρφωση, ΜΑΥΡΗ υποθήκη για ένα μέλλον δυσοίωνο.Ειδικά στην εποχή της παγκοσμιοποίησης που ο πύχης στην αγορά εργασίας έχει ανέβει σε μεγάλα ύψη.Με τι προσόντα θα ανταγωνιστούν τα παιδιά εκείνα που μορφώθηκαν σε ιδιωτικά εκπαιδευτήρια, ενίσχυσαν τις γνώσεις τους σε φροντιστήρια,ιδιαίτερα μαθήματα και πέρασαν στις σχολές των ΑΕΙ;

Οσα πιο πολλά σχολεία βρίσκονται υπο κατάληψη,τόσο πιο μεγάλη είναι η χαρά των εμπόρων της ΠΑΡΑΠΑΙΔΕΙΑΣ και των ιδιοκτητών ιδιωτικών σχολείων.

Ακόμη περισσότεροι γονείς θα κόψουν στην κυριολεξία το σβέρκο τους να βρούν τα χρήματα που απαιτούνται για καλύτερη μόρφωση και ελπίδα για ενα καλύτερο αύριο.

Τα άλλα παιδιά και οι γονείς άραγε, σε τι ελπίζουν μέσα απο μια κατάληψη; Απο τη μια πλευρά βρίσκονται οι κινητοποιήσεις των μαθητών σε θολό τοπίο και έξω απο την κλειδωμένη πόρτα του σχολείου κάποιοι "επιχειρηματίες" ονείρων χαμογελούν με ικανοποίηση γιατί βλέπουν στον ορίζοντα αλλη μια κατάληψη να "δουλεύει" προς όφελός τους.

Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2007

129 ΝΟΤΕΣ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑΣ...

Η ημέρα για τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου ήταν μια ημέρα ευχάριστη.Το σχολείο πράγματι ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ.Δάσκαλοι,γονείς και μαθητές τίμησαν για μια ακόμη φορά τη γενναιότητα των προγόνων μέσα απο τον αγώνα για την ελευθερία.Το μήνυμα για το υπέρτατο αγαθό καταδικάζει κάθε μορφή καταπίεσης.Όμως,οι λαοί μέχρι και σήμερα συνεχίζουν να πληρώνουν ακριβά την ανασφάλειά τους (βλέπε εξοπλιστικά προγράμματα). Το τίμημα ως συνήθως είναι βαρύ με οικονομικές συνέπειες.Το χειρότερο απ' όλα,υπάρχουν ακόμα ανοιχτές πληγές σε χώρες που ηχούν ακόμα τα όπλα.Ο αριθμός των πυρηνικών εξοπλισμών είναι εφιαλτικός.Οι δοκιμές που έγιναν μέχρι σήμερα προκάλεσαν ανεπανόρθωτες ζημιές στη φύση. Ήταν μια λιτή γιορτή που έκρυβε ψυχικό πλούτο.Οι νότες απο το αρμόνιο του Δημήτρη και τα παιδιά της χορωδίας πρέπει να μας ευαισθητοποιήσουν για εναν άλλο πόλεμο.Τον πόλεμο για την βελτίωση της ποιότητας ζωής στον πλανήτη και τη διάσωσή του.Τον πόλεμο που πρέπει να τερματιστεί έγκαιρα...
video

Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2007

Α' ΤΑΞΗ.....ΧΩΡΙΣ ΤΑΞΗ...!


Aυτή είναι η εικόνα που παρουσιάζει η εικόνα της Α' τάξης δημοτικού πειραματικού ολοήμερου σχολείου μετά απο τη λήξη και του τελευταίου μαθήματος.

Αυτό συμβαίνει σχεδόν κάθε μέρα.Οι τέσσερεις φωτογραφίες που τραβήχτηκαν σήμερα με κινητό τηλέφωνο απο κάποια μητέρα δείχνουν μια απαράδεχτη κατάσταση.Κανένας έλεγχος και καμμιά τιμωρία σε παιδί ή παιδιά που καταστρέφουν τα πράγματα που κάποιοι γονείς έχουν στερηθεί κάτι άλλο για να τα αγοράσουν.Είναι η συνέχεια του προηγούμενου άρθρου που δημοσίευσε η εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ την προηγούμενη Παρασκευή.Φανταστείτε οτι αυτά είναι τα λιγότερο σοβαρότερα..! Τα χρονικά περιθώρια άρχισαν να στενεύουν.Αν το Ολοήμερο σχολείο έχει περιθώρια να βελτιωθεί ας γίνει κάτι ΤΩΡΑ!

Αλλιώς,με θάρρος και ειλικρίνεια, να παραδεχτούν αυτοί που δεν μπορούν να το λειτουργήσουν, σε όποιο επίπεδο της κρατικής ιεραρχίας βρίσκονται, οτι απέτυχαν και να επιστρέψουν στο καλό παλιό σχολείο που γνωρίσαμε και έχουμε νοσταλγήσει οι παλαιότεροι.

Ισως έτσι επιστρέψει η χαμένη ηρεμία,η εμπιστοσύνη, η παραδοχή και η φιλία στις σχολικές αίθουσες.

Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2007

AN ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΝΥΧΙΑ ΝΑ ΞΥΣΤΕΙΣ........


"Αν δεν έχεις νύχια να ξυστείς,μην περιμένεις να σε ξύσει άλλος",λέει μια σοφή λαϊκή παροιμία.Το ίδιο συμβαίνει και με το ολοήμερο σχολείο.Αν εμείς οι γονείς δεν ενδιαφερθούμε για τη βελτίωση του και τη σωστή λειτουργία του,μην περιμένουμε τίποτα και απο κανένα.

Οι ανευθυνο-υπεύθυνοι του υπουργείου δεν πρόκειται ποτέ να αναλάβουν καμμία πρωτοβουλία να επιλύσουν έγκαιρα τα προβλήματα ενώ γνωρίζουν οτι συσσωρεύονται ολοένα μέρα με τη μέρα στο χώρο της παιδείας.Οι ήρωες φορολογούμενοι γονείς καλούνται για πολλοστή φορά να φωνάξουν και ν' αγωνιστούν για να αφυπνιστούν πολιτικές και δημοσιουπαλληλικές συνειδήσεις απο το λίθαργο της αδιαφορίας. Αναφέρομαι στο αίτημα της ΔΟΕ (Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδας) το έτος 2003-2004 στο κείμενο που κατέθεσε για τις συλλογικές διαπραγματεύσειςτου κλάδου:

Με βάση τις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων του κλάδου, για το ολοήμερο σχολείο το Δ.Σ. τις Δ.Ο.Ε. στο κείμενο που κατέθεσε για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις (2003-2004) διατύπωσε ως εξής το αίτημα:
Ο κλάδος των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης επιδιώκει ένα ολοήμερο σχολείο που θα συμβάλλει αποτελεσματικά στην ποιοτική αναβάθμιση τις δημόσιας εκπαίδευσης και προτείνει :
· Θεσμοθέτηση του ολοήμερου σχολείου με συγκεκριμένο νομοθετικό πλαίσιο, το οποίο θα καθορίζει τις προϋποθέσεις ίδρυσης και λειτουργίας ενός ολοήμερου σχολείου, τη δομή, την υλικοτεχνική υποδομή, τη λειτουργία, τις δαπάνες, το εκπαιδευτικό προσωπικό κ.λ.π. Πάνω απ' όλα θα διασφαλίζει τις εργασιακές σχέσεις και τα εργασιακά δικαιώματα όλων των εκπαιδευτικών
· Λειτουργία των ολοήμερων τμημάτων με πρόγραμμα που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα των μαθητών, με τη διασφάλιση της κατάλληλης υποδομής, με μειωμένο αριθμό μαθητών ανά τμήμα, το απαραίτητο εκπαιδευτικό προσωπικό, ώστε ο χρόνος παραμονής των παιδιών να αξιοποιείται πλήρως και με παιδαγωγικούς όρους. Την επέκταση του ολοήμερου δημοτικού σχολείου με εξασφάλιση των κατάλληλων προϋποθέσεων λειτουργίας του τις υποδομή, εξοπλισμό, εκπαιδευτικό και βοηθητικό προσωπικό, επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, εξασφάλιση εργασιακών σχέσεων εκπαιδευτικών κλπ.
· Την επέκταση του ολοήμερου δημοτικού σχολείου με εξασφάλιση των κατάλληλων προϋποθέσεων λειτουργίας του όπως υποδομή, εξοπλισμό, εκπαιδευτικό και βοηθητικό προσωπικό, επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, εξασφάλιση εργασιακών σχέσεων εκπαιδευτικών κλπ.
· Τοποθέτηση Υποδιευθυντή σ' όλα τα Σχολεία, Υπεύθυνου για τη λειτουργία των Ολοήμερων Τμημάτων.
· Έγκαιρη ενημέρωση γονέων μαθητών κι εκπαιδευτικών για τα σχολεία στα οποία θα λειτουργήσουν από τη νέα χρονιά ολοήμερα τμήματα.
· Αύξηση των ωρών προετοιμασίας που διατίθενται για τις τάξεις Δ, Ε, ΣΤ από 5 που είναι σήμερα σε 10 με αντίστοιχη μείωση των ωρών των μαθημάτων ειδικοτήτων. Αναμόρφωση του αναλυτικού και ωρολογίου προγράμματος για τα μαθήματα που είναι κοινά και στην πρωινή και στην απογευματινή ζώνη.
· Άμεση έναρξη επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, προκειμένου να μπορούν να αναλάβουν και να διδάξουν τα αντικείμενα για τα οποία δε χρειάζονται ειδικότητες και κατέχουν οι ίδιοι βασικές γνώσεις, (π.χ. πληροφορική, θέατρο, χορός κλπ.).
· Ειδικότητες να προσλαμβάνονται μόνο στην περίπτωση που δεν υπάρχουν στη σχολική μονάδα εκπαιδευτικοί με ιδιαίτερες γνώσεις των αντικειμένων του ολοήμερου. (Γενικότερα ως Συνδικαλιστικό Κίνημα έχουμε ταχθεί ενάντια στο θεσμό των ωρομίσθιων εργαζομένων).
· Το Υπουργείο Παιδείας σε συνεργασία με το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο και τους σχολικούς συμβούλους να καλύψει τις ανάγκες των εκπαιδευτικών της Αγγλικής στην Πρωτοβάθμια με πληρέστερο τρόπο και να τους βοηθήσει με την παροχή απαραίτητου παιδαγωγικού υλικού, βιβλίων κτλ., που θα οδηγήσει τη διευκόλυνση του διδακτικού τους έργου.
· Οι εκπαιδευτικοί Αγγλικής θα πρέπει να διδάσκουν στο ολοήμερο σχολείο ανά τάξη ή σε διαφορετικά επίπεδα και όχι όπως είναι μέχρι τώρα Δ' Ε' και ΣΤ' μαζί, προκειμένου να μην υποβαθμίζεται ο ρόλος τις Δημόσιας Εκπαίδευσης.
· Απλοποίηση των διαδικασιών εκταμίευσης και χρήσης των ειδικών ποσών για τις δαπάνες των ολοήμερων σχολείων και νηπιαγωγείων.
· Οι επιλέξιμες δαπάνες να καθορίζονται από το σύλλογο διδασκόντων κάθε σχολείου, ανάλογα με τις προκύπτουσες σε αυτό ανάγκες και η τριμελής Επιτροπή που ορίζεται να προβαίνει τις αγορές των αναγκαίων υλικών, σύμφωνα με όλες τις νόμιμες διαδικασίες και οι δαπάνες αυτές να γίνονται αποδεκτές από τον ειδικό λογαριασμό.
Συμπερασματικά προτείνουμε:
(α) Γενίκευση του θεσμού
(β) Διορισμός μόνιμων εκπαιδευτικών στις νέες θέσεις που δημιουργούνται
(γ) Αντιμετώπιση των εργασιακών θεμάτων των εκπαιδευτικών.

Στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ της Παρασκευής 19 Οκτωβρίου 2007 αναφέρθηκαν πάλι τα ίδια προβλήματα.

Τα αιτήματα,τα ευχολόγια όπως και η ελεημοσύνη ανήκουν εκεί που κανείς δεν πληρώνει και περιμένει τη φιλεσπλαχνία των άλλων.

Οι φορολογούμενοι πολίτες όμως πληρώνουν.Δωρεάν παιδεία δεν υπάρχει.Οι δάσκαλοι πληρώνονται απο τον κρατικό προϋπολογισμό, δηλαδή απο τους φορολογούμενους .

Είναι έγκλημα να οδηγούνται γονείς και παιδιά στην μεθοδευμένη παραπαιδεία.

Ας καταλάβουν κάποιοι επιτέλους οτι οι γονείς σταμάτησαν να ζητάνε αλλά απαιτούν να λειτουργήσει το αυτονόητο.

Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2007

MAΘΑΙΝΩ ΙΣΠΑΝΙΚΑ ΓΙΑ...ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ..!
Ολοι οι Ελληνες έχουμε νοιώσει και συνεχίζουμε να νοιώθουμε μέχρι σήμερα στο πετσί μας το κομματικοποιημένο μπάχαλο που λέγεται Ελλάδα.Ολοι οι πολιτικοί των εναλλασόμενων βολεμάτων και συναλλαγών χρησιμοποίησαν το τσιφλίκι τους (βλέπε δημόσιο,ΔΕΚΟ,ΟΤΑ) για να εξωφλήσουν τα προεκλογικά τους γραμμάτια.Η ζημιά που συσσωρεύτηκε όλα αυτά τα χρόνια είναι τεράστια.
Όμως,κάποιος πρέπει να την πληρώσει,(βλέπε ασφαλιστική μεταρρύθμιση,φορολογία,αισχροκέρδια κ.α.).Η λύση είναι εύκολη.
Έχουν τους μόνιμους γνωστούς μαλάκες. Μισθωτούς και συνταξιούχους.Αυτοί θα πληρώσουν για άλλη μια φορά.Αβασάνιστα,με απλές διαδικασίες.Ας πούμε κάτι σαν παράπλευρες απώλειες απο ενα πόλεμο που δε λέει να σταματήσει.
Κανένας υπεύθυνος μέχρι τώρα.Κανένας δεν λογοδοτεί στη δικαιοσύνη.Αντίθετα αυτοί που προκάλεσαν αυτή την κατάσταση απολαμβάνουν ανενόχλητοι τα κρατικά λάφυρα απο το διαχρονικό κλέψιμο στις βίλλες και τα κότερά τους.
Τον τελευταίο καιρό λέω να μάθω...Ισπανικά.
Ετσι για να μπορώ να έχω τη συμπαράσταση των ανθρώπων απο τις χώρες της Λατινικής Αμερικής που ζούν μεταξύ διαφθοράς και εξαθλίωσης.
Αυτοί ίσως με καταλάβουν.
Γιατί προς τα εκεί πηγαίνουμε.
Σκεφτείτε το.
Με μαθηματική ακρίβεια..!

Πέμπτη, 18 Οκτωβρίου 2007

ΠΩΣ ΕΝΑ...«ΣΟΦΟ» ΑΣΦΑ-ΛΗΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΑΓΡΑΨΕΙ ΜΙΑ ΧΩΡΑ



Κανένας,μα κανένας δεν έχει σκεφτεί,ανάμεσα σε όλα τ’άλλα, ότι η αλλαγή των όριων ηλικίας ανδρών και γυναικών στα 65...και βάλε περιλαμβάνει την πιο ύπουλη και επικίνδυνη παράμετρο;
Ποιός εργοδότης-διευθυντής στο μέλλον θα είναι εκείνος που θα κρατάει στην εργασία τον 55άρη,60άρη και 65άρη;
Ποιός απολυμένος απο τους πιο πάνω θα μπορέσει ποτέ να ξαναεργαστεί σε άλλο εργοδότη για να συμπληρώσει την απαιτούμενη προυπηρεσία για συνταξιοδότηση, όταν οι εταιρείες θα προτιμούν πρόσληψη ατόμων κάτω των 35 ετών γιατί οι στόχοι της εταιρίας έτσι το επιβάλουν;
Ποιός νέος θα βρίσκει δουλειά οταν θα έχει φουντώσει η ανεργία εξ’ αιτίας της παράτασης του εργασιακού βίου σε πρώην ΔΕΚΟ και δημόσιο;
Για ποιούς (εκτός ελάχιστων) συνταξιούχους στα 65, 67 ή 70 μας παραμυθιάζουνε;
Γι΄αυτό φαίνεται καθιερώνεται η Εθνική σύνταξη..!
Για να μπορέσει να καλύψει (με επιφύλαξη) το όριο επιβίωσης ή καλύτερα εξαθλίωσης του Ελληνα που μεγάλωσε αρκετά,αρρωσταίνει τακτικά και δεν συμφέρει (τον επιχειρηματία) να εργάζεται.
Όσο για την Ελληνίδα μητέρα που σήμερα,εκ των πραγμάτων επιβάλλεται να είναι εργαζόμενη, να μεγαλώνει ανήλικα παιδιά με αντίξοες συνθήκες, σε ενα κράτος που έχει σοβαρό πρόβλημα υπογεννητικότητας, ένα έχω να πώ:
Στα επόμενα 50 χρόνια που δεν θα ακούμε πια φωνές απο Ελληνόπουλα θα γίνει πάλι άλλη μια διόρθωση, (σε τη γλώσσα άραγε;) στο βιβλίο της ιστορίας:

«...κάποτε ήταν μια χώρα που την έλεγαν Ελλάδα. Κουβαλούσε για πολλές δεκαετίες αρκετά προβλήματα. Όμως,ως δια μαγείας, μέσα απο μια δυναμική μεταρρύθμιση το έτος 2007-2008 όλα διορθώθηκαν.
Μετά η Ελλάδα ξεχάστηκε, ανάμεσα στην παγκοσμιοποίηση,τη φτώχια και τη ντροπή.
Ξεχάστηκε,για τον απλούστατο λόγο οτι έπαψε να υπάρχει...»

Κυριακή, 7 Οκτωβρίου 2007

Παραμάγαζο


Επέλεξα αυτό τον τίτλο απο αντίδραση.Με μικρή δόση ειρωνείας αγανάκτησης και απογοήτευσης ταυτόχρονα.
Μου είπαν πριν απο αρκετά χρόνια στη σχολική μου θητεία οτι εχουμε την πιο πλούσια ιστορία του κόσμου.Οτι είμαστε το λίκνο του πολιτισμού.
Μεγάλωσα ομως αναπόφευκτα.Στην πορεία των χρόνων διαπιστώνω πως σήμερα,στη χώρα που γέννησε τη δημοκρατία,που ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ενωση και διαθέτει ισχυρό νόμισμα όλα είναι μια φούσκα.Καλοστολισμένες βιτρίνες καταστημάτων που στο εσωτερικό τους πωλούνται άχρηστα αντικείμενα.Ομως το πιο δραματικό απ' όλα είναι να το γνωρίζεις και να είσαι...πελάτης!
Πόσοι δεν έγιναν σε μικρό ή μεγάλο βαθμό συνένοχοι στην παραοικονομία με τα ιατρικά φακελάκια "ευγνωμοσύνης",και τα γρηγορόσημα;Πόσοι δεν παρακολούθησαν μέσα απο τα ΜΜΕ την κορυφή (μόνο) του παγόβουνου που λέγεται παραδικαστικό κύκλωμα;
Πόσοι απο εμάς δεν πληρώνουμε μικρές περιουσίες στην παραπαιδεία για φροντιστήρια,ιδιαίτερα
μαθήματα με 30 και 40 Euro την ώρα,ξένες γλώσσες γιατί κάποιοι σαμποτάρουν με τη γνωστή απαξίωση το δημόσιο χαρακτήρα της "δωρεάν" παιδείας;Οι παρατυπίες βέβαια είναι ενα καθημερινό, συνηθισμένο φαινόμενο.Ενας λαός που δυσκολεύεται να επικοινωνήσει ή να αντιδράσει δυναμικά λες κι έχει πάθει παράκρουση..!

Καλώς ήρθατε στην ΠΑΡΑΧΩΡΑ της Ν.Α. Μεσόγειου που τυπικά γράφεται και προφέρεται Ελλάδα...